Τα πιο υποτιμημένα αυτοκίνητα όλων των εποχών

Μερικά πολύ καλά αυτοκίνητα δεν έχουν την αναγνώριση που τους αξίζει.

Υπάρχουν κάποια πραγματικά εξαιρετικά αυτοκίνητα που έχουν περάσει απαρατήρητα. Ετοιμάσαμε λοιπόν μία λίστα με μερικά από τα πιο υποτιμημένα αυτοκίνητα των τελευταίων 60 ετών, για να αποκτήσουν την εκτίμηση που πραγματικά τους αξίζει.

Citroën GS

Πολλές σελίδες και πολλά κινηματογραφικά πλάνα έχουν αφιερωθεί στην Traction Avant, το 2CV και τη DS, αλλά λίγα έχουν ειπωθεί σχετικά με την πανέξυπνη Citroën GS. Το Αυτοκίνητο της Χρονιάς 1971 κατέστησε διαθέσιμη την τεχνολογία της πολυτελούς DS στο ευρύτερο κοινό, σε μία εποχή όπου χώρες όπως η Βρετανία ετοίμαζαν μέτρια αυτοκίνητα όπως το Morris Marina. «Η Citroën μπορεί να ισχυρίζεται ότι παρέλαβε το αυτοκίνητο σαν ένα μηχανοκίνητο κάρο και το μετέτρεψε σε μαγικό χαλί» δήλωσε ο θρύλος της αυτοκινητιστικής δημοσιογραφίας LJK Setright.

Alfa Romeo 155 Q4

Η Alfa Romeo 155 Q4  είναι η Lancia Delta Integrale του σκεπτόμενου οδηγού. Σε αντίθεση με τον δίλιτρο Twin Spark κινητήρα 145 ίππων της απλής 155 TS, η Q4 διέθετε δίλιτρο turbo κινητήρα με 188 ίππους, ο οποίος της χάριζε επιτάχυνση 0-100 σε 7 δευτερόλεπτα. Η ισχύς μοιράζονταν και στους τέσσερις τροχούς, πράγμα που μείωνε τις πιθανότητες να καταλήξετε στο χαλίκι ή στο γρασίδι, μιμούμενος κάποιον κύριο Gabriele Tarquini.

Vauxhall Carlton

«Η Lotus το παράκανε». «Υπερβολικά γρήγορη για το δρόμο». «Θα έπρεπε να απαγορευτεί». Ίσως να έχετε διαβάσει όσα γράφτηκαν για τη Vauxhall Lotus Carlton. Ένα αυτοκίνητο που κατατρόπωνε supercars αξίζει μία θέση στο μεγάλο βιβλίο της ιστορίας της αυτοκίνησης. Είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς ότι πίσω από τα διακριτικά μίας Lotus με τελική ταχύτητα 285 χιλιόμετρα, βρίσκεται ένα πλήρες οικογενειακό saloon. Ειδικά στη φθηνότερη έκδοση Carlton 3000 GSi με τελική ταχύτητα «μόλις» 235 χιλιομέτρων. Τα μεγάλα μοντέλα της Opel σπάνια κερδίζουν την αναγνώριση που τους αξίζει και αυτό ισχύει και για το Omega και το Senator.

Citroën ZX

Θα πρέπει να είναι δύσκολη η ζωή ενός Citroën. Ανάμεσα σε μερικά από τα πιο δοξασμένα αστέρια του προηγούμενου αιώνα, είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις. Ειδικά όταν αναλαμβάνεις να κλέψεις πωλήσεις από καταξιωμένα μοντέλα όπως το Ford Escort και το Opel Astra. Όταν παρουσιάστηκε το 1991, το Citroën ZX ήταν πιθανότατα το καλύτερο οικογενειακό hatchback που μπορούσατε να αποκτήσετε, αλλά σήμερα έχει σχεδόν ξεχαστεί. Ας θυμηθούμε επίσης ότι το ZX Volcane ήταν ένα από τα πρώτα γρήγορα hatchbacks με πετρελαιοκινητήρα.

Porsche 914 & 914/6

Ίσως έφταιξε το γωνιώδες στυλ. Ίσως η σύνδεση του μοντέλου με τη VW. Μήπως η τοποθέτηση του κινητήρα στο κέντρο; Το μόνο σίγουρο είναι ότι η VW-Porsche 914 παραήταν ακριβή. Όποιος κι αν είναι ο λόγος, ο αντικαταστάτης του Karmann-Ghia παράμεινε στη σκιά της 911, όπως και οι 924, 944, 928 και 968. Όντας ωστόσο το πρώτο σπορ αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής με κινητήρα στο κέντρο, του αξίζει περισσότερος σεβασμός.

Volkswagen Passat

Το VW Passat είναι μία μέση λύση ανάμεσα στη μαζική μετριότητα και την πομπώδη πολυτέλεια. Για κάποιους, συνδυάζει τα πλεονεκτήματα αυτών των δύο κόσμων. Για άλλους, αποτελεί συμβιβασμό. Από τη στιγμή που το Passat απαλλάχτηκε από τα δεσμά της Audi (ο σχεδιασμός του B3 του 1988 θεωρείται πλέον κλασσικός), βρήκε το δρόμο του στις γρήγορες λωρίδες των ευρωπαϊκών αυτοκινητόδρομων. Το B5.5 περιλαμβάνει όλα τα καλά στοιχεία ενός Passat: διακριτικό στυλ, έξυπνο εσωτερικό, ανέσεις λιμουζίνας και μεγάλο χώρο αποσκευών.

Daihatsu Cuore

Το Cuore έμοιαζε πάντα με την απόπειρα της Daihatsu να δημιουργήσει ένα μοντέρνο Mini. Παρόλο που δεν υπήρξε ποτέ μοδάτο, προσέφερε εξοπλισμό και ευχρηστία που ανταγωνιζόταν κάθε ευρωπαϊκό αυτοκίνητο πόλης, ενώ ήταν και απρόσμενα διασκεδαστικό στην οδήγηση. Κι αν το Cuore αντιστοιχούσε στο βασικό Mini, το Cuore Avanzato TR-XX R4 θα πρέπει να ήταν το Mini Cooper. Με κινητήρα τούρμπο 660 κυβικών εκατοστών, τετρακίνηση, βάρος γύρω στα 750 κιλά και όριο περιστροφής στις 8500 στροφές, ήταν τόσο διασκεδαστικό όσο ακούγεται.

Volvo 164

Το Volvo 164 που λανσαρίστηκε το 1968 ήταν σημαντικό για τη σουηδική εταιρεία, όντας ένα μεγάλο, πολυτελές αυτοκίνητο με εξακύλινδρο κινητήρα που μπορούσε να ανταγωνιστεί τους Γερμανούς κατασκευαστές. Τα πράγματα βελτιώθηκαν το 1971, όταν η Volvo λάνσαρε το 164E, το ισχυρότερο μοντέλο της μέχρι τότε, με ψεκασμό καυσίμου. Δυνατό, με απαλή λειτουργία, πολυτελές και με καλή ποιότητα κατασκευής, ήταν ένα από τα παλιά Volvo που κρατάνε για πολλά χρόνια.

Fiat 124 Spider

Επικροτήσαμε τη Fiat για τη λογική που ακολούθησε με το 124 Spider. Το να βασιστείς στο Mazda MX-5 για να δημιουργήσεις το πρώτο σου σπορ αυτοκίνητο με κίνηση στους πίσω τροχούς από τη δεκαετία του ’80 ήταν μία έξυπνη επιλογή. Αξίζουν επίσης εύσημα για τη αξιοποίηση του κινητήρα Multiair 1,4 λίτρων, παρόλο που δεν ήταν σε θέση να πετύχει τις υψηλές νότες των πιο πολύστροφων κινητήρων της Mazda. Μεταξύ μας λοιπόν, το Abarth 124 Spider είναι ένα από τα καλύτερα «MX-5s» που μπορείτε να αποκτήσετε.

Ford Escort RS2000 Mk5 and Mk6

Ανάμεσα στα μοντέλα RS της Ford, είναι πιθανό ότι τα Escort RS2000 Mk5 και Mk6 θα βρίσκονταν στο τέλος της κατάταξης. Αλλά αυτό θα ήταν σα να λέγαμε ότι το «A Hard Day’s Night» είναι το ενδέκατο καλύτερο κομμάτι των Beatles – πάνω από αυτό βρίσκονται τεράστιες επιτυχίες. Το τέλος του Escort κινδύνευε να είναι άδοξο, όμως το RS2000 διασφάλισε ότι θα παρέμενε αξιομνημόνευτο.

Opel Manta GTE

Η επιτυχία του Ford Capri έκανε τους ανταγωνιστές να διψούν για λίγη από την απήχηση του. Το Opel Manta GTE με ψεκασμό καυσίμου ήταν ένα εξαιρετικό αυτοκίνητο, όντας παραπάνω από ικανό να επισκιάσει τον ανταγωνιστή του. Ήταν επίσης ένα από τα τελευταία σβέλτα μοντέλα στην κατηγορία 2+2, αφού το ενδιαφέρον του κοινού θα στρεφόταν πλέον στη νέα γενιά των φιλόδοξων hatchbacks.

Jaguar 420

Έχοντας μείνει στη σκιά της Jaguar Mk2, η 420 αγνοήθηκε, ενώ χαρακτηρίστηκε μέχρι και «η E-Type του φτωχού», λες και αυτό θα ήταν κακό. Την κίνηση αναλάμβανε ένας κινητήρας 4,2 λίτρων, προσφέροντας ανώτερες επιδόσεις από την Mk2 3,8 λίτρων. Η ανεξάρτητη πίσω ανάρτηση της χάριζε καλή οδική συμπεριφορά, ενώ το στυλ της αποτελούσε την πεμπτουσία της Jaguar. Η 420 παραμένει ένα φθηνό κλασσικό μοντέλο, αν καταφέρετε να εντοπίσετε κάποια, όμως οι τιμές αναμένεται να αυξηθούν στο μέλλον.

Austin Maxi

Θα έπρεπε να ήταν εξαιρετικό. Ένα πεντάθυρο hatchback σε μία εποχή όπου οι οικογένειες που αναζητούσαν κάτι ευρύχωρο και πρακτικό ήταν αναγκασμένες να διαλέξουν ανάμεσα σε ένα τετράθυρο sedan, ή ένα station wagon. Το Austin Maxi αποτελούσε την απάντηση της Βρετανίας στο Renault 16 (επίσης υπερβολικά υποτιμημένο), αλλά τα συνήθη προβλήματα που χαρακτήριζαν τη Βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία στη δεκαετία του ’70 είχαν σαν αποτέλεσμα να βγει από τη γραμμή παραγωγής κάπως προχειροφτιαγμένο. Δε θα πρέπει να παραβλέψουμε ωστόσο ότι ήταν ένα πραγματικά έξυπνο αυτοκίνητο.

Chevrolet Corvair

Η σύνδεση ενός αυτοκινήτου με μία διασημότητα συμβάλλει σε μία θετική εικόνα. Ο Jim Clark και η Lotus Cortina, ο Elvis Presley και η BMW 507, η πριγκίπισσα Diana και το Austin Metro... Άλλες συνδέσεις είναι λιγότερο θετικές, όπως μπορούμε να δούμε στην περίπτωση της άτυχης Chevrolet Corvair. Το βιβλίο «Unsafe at Any Speed» (Επικίνδυνο σε Οποιαδήποτε Ταχύτητα) του Ralph Nader υπογράμμιζε τα προβλήματα που χαρακτήριζαν ολόκληρη την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία, αλλά ήταν η μηχανικά εξαιρετική Corvair που εισέπραξε όλο το βάρος της κριτικής. Αργότερα, τα δεδομένα έδειξαν ότι δεν ήταν περισσότερο επικίνδυνη από αντίστοιχα αυτοκίνητα της εποχής.

MG ZS 180

Το MG ZS, μία παραλλαγή του Rover 45 που ξεκίνησε τη ζωή του ως Rover 400 το 1995, είναι ένα απρόσμενα αποτελεσματικό αυτοκίνητο, με δυνατότητες που ξεπερνούν κατά πολύ όσα αναμένει κάποιος που έχει συνηθίσει να μισεί τα μοντέλα της MG Rover. Η μεταμόρφωση του ήταν θεαματική, ιδιαίτερα στην περίπτωση που θα επιλέγατε το ZS 180 με τον V6 κινητήρα 178 ίππων.

Jaguar XE

Η Jaguar XE είναι το αγαπημένο μας μικρό saloon, όντας καλύτερη από την BMW σειράς 3 και πολύ καλύτερη από τη Mercedes-Benz C-Class και το Audi A4 στους περισσότερους τομείς. Θα την επιλέγαμε ακόμα και απέναντι σε μία Alfa Romeo Giulia, αν και η καρδιά μας θα μας προέτρεπε να κάνουμε το αντίθετο. Χρειάζεται να καταφέρει κανείς κάτι πραγματικά εξαιρετικό για να επισκιάσει τους Γερμανούς σε αυτή την κατηγορία, αλλά η Jaguar το κατάφερε και είναι κρίμα που ένα μεγάλο μέρος του κοινού δεν το αναγνωρίζει.

Ferrari Mondial

Η ιδέα μιας Ferrari με τέσσερα καθίσματα παραμένει ανάθεμα για τους πιουρίστες. Ακόμα και μοντέλα όπως η 612 Scaglietti και η FF δεν έχουν καταφέρει να αλλάξουν τη γνώμη του κοινού. Και δεν είναι ότι η Mondial 8 που λανσαρίστηκε το 1980 δεν είχε τα ελαττώματα της. Με μόλις 212 ίππους, θα μπορούσε να συγκριθεί με ένα γρήγορο hatchback, ενώ η εσωτερική διαρρύθμιση δεν ήταν ακριβώς ιδανική. Όμως ας το θέσουμε ως εξής: μπορείτε να αγοράσετε μία τετραθέσια Ferrari με V8 κινητήρα με μόλις 35.000 ευρώ.

Nissan Pulsar

Θα λέγατε ότι η έκφραση του οδηγού της φωτογραφίας δείχνει ότι απολαμβάνει την οδήγηση; Όχι, μάλλον δείχνει ότι θα προτιμούσε να οδηγεί ένα Ford Focus ή ένα VW Golf. Πραγματικά, η οδηγική εμπειρία του Nissan Pulsar ήταν κάπως νερόβραστη, ενώ ο σχεδιασμός του μας θύμισε γιατί η Nissan εγκατέλειψε το Almera για να επικεντρωθεί στα crossovers. Ωστόσο, αν έχετε παιδιά, αξίζει να ρίξετε μία ματιά στο Pulsar που διαθέτει χώρους λιμουζίνας στο πίσω κάθισμα του.

De Tomaso Mangusta

Το πρώτο supercar της De Tomaso συνδύαζε ένα απορριφθέν σχέδιο του Giorgetto Giugiaro για την Iso με το πλαίσιο του πρωτότυπου Brock/Fantuzzi με V8 5 λίτρων από το 1965. Κατασκευάζοντας ουσιαστικά ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο για το δρόμο, λέγεται ότι ο Alejandro de Tomaso είπε στον Carroll Shelby ότι το Mangusta θα μπορούσε να κοντράρει το Cobra και να κερδίσει. Είναι ένα αυτοκίνητο που αξίζει να μνημονεύεται ανάμεσα στα καλύτερα supercars της εποχής του.

Jensen-Healey

Με το λανσάρισμα του το 1972, το Jensen-Healey αποτελούσε μία πραγματικά μοντέρνα προσέγγιση στη συνταγή του Βρετανικού σπορ αυτοκινήτου. Ήταν άνετο και είχε καλή οδική συμπεριφορά, ενώ ο κινητήρας ήταν ένας δεκαεξαβάλβιδος με διπλούς εκκεντροφόρους από τη Lotus. Το κιβώτιο ταχυτήτων ήταν αυτό του Sunbeam Rapier, ενώ η ανάρτηση, το σύστημα διεύθυνσης και το μπροστινό υποπλαίσιο προήλθαν από την Opel. Σήμερα, οποιαδήποτε πρώιμα προβλήματα θα έχουν σίγουρα διορθωθεί, πράγμα που καθιστά το Jensen-Healey ένα λογικό και σχετικά προσιτό κλασσικό Βρετανικό αυτοκίνητο.

Fiat Tipo

Το αρχικό Fiat Tipo ήταν αρκετά καλό για να κερδίσει τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς το 1989 απέναντι στο Opel Vectra και το VW Passat. Στο σύνολό του ήταν ένα ισορροπημένο και πολύ ικανό πακέτο σε ελκυστική τιμή, ενώ ήταν διαθέσιμο και σε μία εξαιρετική γρήγορη έκδοση, αν και δυστυχώς, δεν υπάρχουν πολλοί που ενδιαφέρονται για αυτή.

Ferrari 612 Scaglietti

Δεν είμαστε σίγουροι για το λόγο, αλλά η Ferrari 612 Scaglietti επισκιαζόταν συνεχώς από τα υπόλοιπα μοντέλα του Maranello. Το ζήτημα του στυλ είναι υποκειμενικό, αλλά θα δυσκολευόμασταν να την χαρακτηρίσουμε όμορφη. Έπειτα ακολουθεί το ζήτημα των τεσσάρων καθισμάτων, με το μοντέλο να αντιμετωπίζεται λες και το να μπορείς να πάρεις την οικογένεια σου για βόλτα αποτελούσε προσβολή για το σήμα του. Η ποιότητα κύλισης είναι επίσης εξαιρετική, πράγμα που κάποιοι θεώρησαν σαν ένδειξη ότι η Ferrari έχει μαλακώσει. Δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε τα παραπάνω: πρόκειται για ένα supercar με κινητήρα V12 και κίνηση στους πίσω τροχούς, το οποίο μπορεί να αποκτηθεί με 70.000 ευρώ.

Cadillac Allanté

Όπως συμβαίνει και με το DeLorean DMC-12, το παρασκήνιο της δημιουργίας της Cadillac Allanté θα μπορούσε να θεωρηθεί περισσότερο ενδιαφέρον από το ίδιο το αυτοκίνητο. Με αμαξώματα που κατασκευάστηκαν στην Ιταλία από τον οίκο Pininfarina και μεταφέρθηκαν στο Michigan μέσω Boeing 747 ώστε να ολοκληρωθεί η κατασκευή των αυτοκινήτων από την General Motors, πρόκειται για μία υπερβολή που μας κάνει να θέλουμε να βγάλουμε την αριθμομηχανή μας και να αρχίσουμε τους υπολογισμούς. Η Allanté ήταν λοιπόν υπερβολικά ακριβή, γεμάτη κατασκευαστικά ελαττώματα και όχι ιδιαίτερα ευχάριστη στην οδήγηση. Ωστόσο, παραμένει πιο ενδιαφέρουσα από μία Mercedes SL, την οποία απέτυχε να ανταγωνιστεί.

Mercedes-Benz A-Class

Η Mercedes-Benz A-Class W168 ήταν ένα από τα πιο καινοτόμα και ενδιαφέροντα αυτοκίνητα του 20ου αιώνα. Κατέχει επάξια μία θέση κοντά στο αρχικό Mini και τη Citroën DS χάρη στην έξυπνη κατασκευή της, τις τεχνολογικές καινοτομίες και την εξαιρετική της διαρρύθμιση. Είναι λοιπόν παράδοξο που υπάρχει μία τάση να παραλείπεται στις λίστες με τα καλύτερα αυτοκίνητα. Μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα όμορφη και η ποιότητα της να μην είναι αντιπροσωπευτική μίας Mercedes, αλλά η A-Class παραμένει ένα από τα πιο υποτιμημένα αυτοκίνητα του κόσμου.

Opel Calibra

Θυμάστε κάποιο άλλο coupé της δεκαετίας του ’90 που έχει γεράσει τόσο όμορφα όσο το Opel Calibra; Και αν η παραπάνω φράση σηκώνει πολλή συζήτηση, μόνο ο πιο φανατικός πολέμιος της Opel θα αρνιόταν ότι ο σχεδιασμός της Calibra είναι εξαιρετικός. Η αεροδυναμική της ήταν επίσης πολύ καλή, με τα βασικά μοντέλα να πετυχαίνουν συντελεστή οπισθέλκουσας Cd  0,29. Το πλαίσιο υπολειπόταν σε ποιότητα, όμως η ομορφιά του Calibra παραμένει αναλλοίωτη.

Volvo C30

Ακροβατώντας στη γραμμή ανάμεσα σε ένα coupé και ένα οικογενειακό hatchback, το Volvo C30 έμοιαζε με ένα concept car για το δρόμο πριν λάβει την αισθητική του ανανέωση. Δε θα μπορούσε να συγκριθεί ακριβώς με ένα Audi TT, όμως η Volvo αξίζει εύσημα για την προσπάθεια να παραμείνει πιστή στο Concept SCC που παρουσίασε το 2001. Η έκδοση T5, με πεντακύλινδρο κινητήρα 2,5 λίτρων αποτελεί το Ford Focus ST του σκεπτόμενου οδηγού, όμως δε θα συγχωρήσουμε ποτέ τη Volvo για την αποτυχία της να βάλει το C30 Polestar στην παραγωγή.

Jensen FF

Η επίδραση του Jensen FF δε μπορεί να αγνοηθεί. Μόνιμη τετρακίνηση, μία δεκαετία πριν την επιφοίτηση που είχε ένας μηχανικός της Audi σε κάποιο φινλανδικό δάσος. Σύστημα αντιμπλοκαρίσματος φρένων – αν και απείχε αρκετά από το τέλειο – χρόνια πριν ξεκινήσουν οι Mercedes και Bosch να επιδεικνύουν τις αρετές του ABS στον ανυπόμονο Τύπο. Χάρη στον αμερικάνικο V8 κινητήρα 6.276 κυβικών και την τετρακίνηση, το Jensen Ferguson Formula προσέφερε σχεδόν ασυναγώνιστες επιδόσεις σε κάθε ήπειρο και κάθε καιρική συνθήκη.

Volkswagen Golf Mk3

Η 3η γενιά του Golf GTI αποτελεί τον πιο προσιτό τρόπο να αποκτήσετε ένα γρήγορο Golf, εκτός κι αν προτιμάτε ένα κακοδιατηρημένο Mk4 ή ένα σκουριασμένο Mk2. Θα λέγαμε μάλιστα ότι ολόκληρη η γκάμα του Mk3 αξίζει περισσότερο σεβασμό. Είναι μεγαλύτερο, πιο ευρύχωρο και ασφαλέστερο από τα προηγούμενα μοντέλα, αλλά παραμένει αρκετά ρετρό για να ξεχωρίζει. Το εξακύλινδρο VR6 ήταν φυσικά το πιο ξεχωριστό μοντέλο της γενιάς.

Toyota Land Cruiser

Για όσους γνωρίζουν, το Toyota Land Cruiser είναι το μοναδικό 4x4 που θα μπορούσαν να χρειαστούν ποτέ τους. Μοναδικό σε αντοχή, το Land Cruiser είναι ικανό να κατακτήσει τα πιο αφιλόξενα μέρη του κόσμου χωρίς να ζοριστεί.

Ford Falcon

Η φωτογραφία τα λέει όλα. Είναι σα να βλέπουμε τον άνθρωπο που ντουμπλάρει έναν διάσημο ηθοποιό, ή κάποιον που κάνει όλη την παρασκηνιακή δουλειά καθώς ένας πολιτικός βρίσκεται στο προσκήνιο. Το Ford Falcon αποτέλεσε τη βάση του Mustang, οπότε ο ρόλος του στη διαμόρφωση της κουλτούρας της αυτοκίνησης στην Αμερική δε θα πρέπει να υποεκτιμάται. Θα μας άρεσε να είχαμε ένα Falcon Futura. Και ναι, στα δεξιά βλέπουμε τον Lee Iacocca.

Peugeot 604

Θυμάστε την εποχή όπου οι Γάλλοι κατασκεύαζαν μεγάλα sedan που ήταν αρκετά καλά για να ανταγωνιστούν τους Γερμανούς; Το Peugeot 604 δεν αποτελούσε απλά έναν αντίπαλο των BMW σειράς 7 και Mercedes S-Class, αλλά κατάφερε και να τις κερδίσει σε μερικούς σημαντικούς τομείς. Τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά σήμερα για την Peugeot, αν είχε επιλέξει να επικεντρωθεί στην πολυτελή κατηγορία.

Ford Mondeo

Με το λανσάρισμα του το 1993 σαν τον αντικαταστάτη του Ford Sierra, το Mondeo αποτέλεσε σημείο αναφοράς στον τομέα των οικογενειακών αυτοκινήτων, προσφέροντας ένα συνδυασμό άνεσης και οδικής συμπεριφοράς που ήταν πολύ ανώτερος από την εμπειρία ενός ανιαρού Escort. Το Mondeo δεύτερης γενιάς κυκλοφόρησε το 2000 και είναι μάλλον το πιο υποτιμημένο στην ιστορία του μοντέλου. Το αδύναμο σημείο του ήταν ότι το έβλεπες παντού: αργότερα, το Mondeo ξεπεράστηκε σε πωλήσεις από πολυτελείς ανταγωνιστές όπως η BMW σειράς 3.

Fiat 500L

Ας πούμε ότι ίσως και να καταφέρνουμε τελικά να θυμηθούμε το Fiat 500L με συμπάθεια. Η απόφαση της Fiat να το εντάξει στην οικογένεια του 500 προκάλεσε μούδιασμα, αφού ο σχεδιασμός του 500L δεν είναι και τόσο ικανοποιητικός. Σα να μην έφτανε που δε διαθέτει την ξεχωριστή γοητεία ενός 500, το 500L είναι βαρετό στην οδήγηση. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά πρακτικό και ευρύχωρο, οπότε μήπως θα έπρεπε να δούμε πέρα από την αδιάφορη εμφάνισή του;

Hillman Imp

Το Hillman Imp θα μπορούσε να κατακτήσει τον κόσμο, αν δεν υπήρχε αυτό το άτιμο το Mini. Με μία κίνηση, το Mini κατέστησε παρωχημένα τα αυτοκίνητα με κινητήρα στο πίσω μέρος, όμως το Rootes Group είχε επενδύσει πάρα πολλά στο εγχείρημα για να κάνει πίσω. Από μόνο του, το Imp ήταν ένα υπέροχο μικρό αυτοκίνητο. Δε χρειαζόταν λοιπόν καμία γυάλινη σφαίρα για να προβλέψει κανείς ότι ο αρχικός στόχος της Rootes για 150.000 πωλήσεις το χρόνο θα ήταν εύκολο να επιτευχθεί.

Opel Insignia

Θα μπορούσαμε να σας πούμε ότι λίγα οικογενειακά μοντέλα προσφέρουν τέτοιο συνδυασμό άνεσης, οικονομίας και εξοπλισμού σε ένα πακέτο που αξίζει τόσο τα λεφτά του. Θα μπορούσαμε επίσης να σας πούμε ότι το Insignia είναι ένα από τα πιο υποτιμημένα αυτοκίνητα της Ευρώπης. Θα μπορούσαμε και να επιχειρηματολογήσουμε ότι το Insignia Country Tourer αποτελεί μία αποδεκτή εναλλακτική απέναντι σε ένα Audi Allroad. Αλλά ξέρουμε ότι δε θα μας ακούσετε.

Ford Capri Mk2

Το Ford Capri Mk2 υποφέρει από το σύνδρομο μεσαίου παιδιού. Έχοντας εμφανιστεί το 1974, το Mk2 ήταν πιο πρακτικό και εύχρηστο από ποτέ, αλλά η λιγότερο επιθετική εμφάνιση αφαιρούσε λίγη από την αίγλη της πρώτης γενιάς του μοντέλου.  Οι υποψήφιοι ιδιοκτήτες έλκονταν από την υπόσχεση όσων είδαν στο Mk1, αλλά το Mk2 έμοιαζε να απευθύνεται σε ωριμότερο κοινό. Το Mk3, από την άλλη, έχει το πλεονέκτημα ότι είναι νεότερο, καθώς και ότι διατέθηκε σε εκδόσεις 2,8 λίτρων. Πραγματικά όμως, εμείς θα επιλέγαμε το Mk2 3,0 S.

Renault 21 Turbo

Στον τομέα της οδικής συμπεριφοράς, ήταν δύσκολο να εντοπίσει κανείς ψεγάδια στο Renault 21 Turbo. Ξεχώρισε για τις επιδόσεις του στις μεσαίες στροφές, την ομαλή και εκλεπτυσμένη απόδοση της ισχύος του κινητήρα, ενώ η τελική ταχύτητα 220 χιλιομέτρων το τοποθετούσε επάξια απέναντι στα καλύτερα μοντέλα του ανταγωνισμού. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το 21 Turbo ήταν ένα από τα καλύτερα γρήγορα αυτοκίνητα κατά το πέρασμα από τη δεκαετία του ’80 στο ‘90.

Mercury Marauder

Ύστερα από χρόνια μαρασμού, ήρθε η ώρα του Mercury Marauder να γνωρίσει νέα εκτίμηση. «Οι τιμές των Marauder έχουν αρχίσει να ανεβαίνουν εδώ και μερικά χρόνια, αλλά αρκετά σταδιακά», δήλωσε ο εκτιμητής του Hagerty, Andrew Newton το 2020. «Το τελευταίο άλμα ήταν το μεγαλύτερο μέχρι τώρα». Μπορούμε να αντιληφθούμε γιατί: V8 κινητήρας 4,6 λίτρων από το Mustang Mach 1, κίνηση στους πίσω τροχούς και στυλ που παραπέμπει σε κάποιον κινηματογραφικό κακό.

Suzuki Kizashi

Μπορεί να μην είναι τέλειο, αλλά το Suzuki Kizashi έχει κάτι πολύ ελκυστικό. Η ενεργοποιούμενη τετρακίνηση, ο βενζινοκινητήρας 2,4 λίτρων και το εκλεπτυσμένο στυλ  αποτελούν μόνο λίγους από τους λόγους που το Kizashi γνωρίζει αρκετή ζήτηση στην ηλεκτρονική αγορά μεταχειρισμένων. Είναι κρίμα που μερικές εκδόσεις περιορίζονταν από μία εκνευριστική μετάδοση CVT, τη στιγμή που άλλες προσφέρονταν με εξατάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο. Ωστόσο, με τιμές που ξεκινούν από 6000 ευρώ, είναι ένα αυτοκίνητο που δύσκολα θα του πείτε όχι.